SEX & DRUGS & STI
INFEKCJE PRZENOSZONE DROGĄ PŁCIOWĄ przekazywane są podczas kontaktów seksualnych. Niektóre z nich mogą przenosić się także w inny sposób (kiła podczas ciąży z matki na dziecko, rzęsistkowica, wszawica łonowa poprzez zakażone przedmioty wspólnego użytku - przybory toaletowe, urządzenia sanitarne). Objawy infekcji przenoszonych drogą płciową są najczęściej związane ze zmianami na narządach płciowych lub dolegliwościami przy oddawaniu moczu. Czasem są one na tyle wyraźne i bolesne, że zmuszają osobę zakażoną do natychmiastowej wizyty u lekarza ginekologa, dermatologa, urologa czy wenerologa. Czasami zmiany te nie są aż tak wielkie i bolesne, choć nie oznacza to, że mniej groźne. Dlatego też lekceważenie ich może mieć wiele niebezpiecznych dla zdrowia konsekwencji, (np. zmiany nowotworowe, utrata płodności). Próby samodzielnego leczenia tych infekcji bez konsultacji ze specjalistą mogą utrudnić lekarzowi postawienie właściwej diagnozy, co wydłuży czas leczenia. Dlatego też wszelkie niepokojące zmiany w okolicach narządów płciowych, odbytu oraz dolegliwości z okolic cewki moczowej (np. ból, pieczenie, swędzenie przy oddawaniu moczu) powinny być dla Ciebie sygnałem, że musisz udać się jak najszybciej do lekarza pierwszego kontaktu lub dermatologa, ginekologa, urologa, wenerologa.
Oto opis objawów niektórych infekcji przenoszonych drogą płciową. Powinny one pomóc Ci przy podjęciu decyzji o konieczności skorzystania z porady lekarskiej:
OPRYSZCZKA - drobne pęcherzyki pojawiające się w okolicach narządów płciowych, początkowo wypełnione przezroczystym płynem, potem płynem ropnym, ból i pieczenie podczas oddawania moczu, upławy z pochwy.
KŁYKCINY KOŃCZYSTE - kalafiorowate, uszypułowane brodawki w obrębie narządów płciowych i/lub odbytu, pojawiające się po kilkunastu tygodniach od zakażenia.
RZEŻĄCZKA - u mężczyzn obfite wycieki ropnej wydzieliny z cewki moczowej, ból i pieczenie podczas oddawania moczu; po kilku tygodniach objawy są mniej intensywne. U kobiet zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub może wystąpić pieczenie, kłucie podczas oddawania moczu lub śluzowo-ropne wydzielina z pochwy.
KIŁA - na narządach płciowych po około 3 tygodniach od zakażenia niebolesne owrzodzenia oraz powiększenie okolic węzłów chłonnych. Po 8-10 tygodniach od zakażenia stany podgorączkowe, bóle kostno-stawowe.
ŚWIERZB - swędzenie skóry najczęściej w okolicach pośladków, pachwin, pępka, brodawek sutkowych, pomiędzy palcami. Swędzenie nasila się nocą, gdy podwyższa się temperatura ciała.
WSZAWICA ŁONOWA - świąd wzgórka łonowego oraz niebieskie plamki na skórze w miejscach ukłuć przez owady. Wesz łonowa może zagnieździć się nie tylko na wzgórku łonowym lecz także na włosach brzucha, ud, pach brwi, rzęs lub brody.
RZĘSISTKOWICA - po 1-3 tygodniach od zakażenia pieniste upławy z pochwy oraz ból, pieczenie, swędzenie. U mężczyzn może przebiegać bezobjawowo.
ZAKAŻENIE DROŻDŻAKOWE - ropne lub serowate upławy z pochwy. U mężczyzn na żołędzi i wewnętrznej stronie napletka pęcherzyki, rumień, nadżerka. W przypadku zakażenia na drodze kontaktów oralnych - białe plamy w gardle.
WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY typu B,C -stany podgorączkowe, bóle głowy, bóle mięśniowo-stawowe. Mogą pojawić się nudności i wymioty. W późniejszym okresie może dojść do wystąpienia żółtaczki (zażółcenie białkówek oczu, później skóry), ale w wielu przypadkach wirusowe zapalenia wątroby przebiegają bez żółtaczki, przez co często pozostają nierozpoznane. Przeciwko WZW typu B można się zaszczepić!
PAMIĘTAJ:
Im szybciej rozpoczniesz leczenie tym szybciej odzyskasz zdrowie i unikniesz powikłań wynikających z postępującej choroby.
Jeśli wiesz, że jesteś zakażony/zakażona to badaniami i leczeniem powinni być objęci także twoi partnerzy seksualni.
Leczenie kiły i rzeżączki jest bezpłatne, także dla osób nieubezpieczonych.
ŚRODKI ZMIENIJĄCE ŚWIADOMOŚĆ
Przyjmowanie środków zmieniających świadomość niesie ze sobą wiele zagrożeń. Narkotyki (w tym też alkohol) zmniejszają samokontrolę, czym ułatwiają ludziom podejmowanie zachowań ryzykownych (np. seksualnych). Mogą też prowadzić do komplikacji zdrowotnych (np. zapaści, wyniszczenia organizmu).
Jeżeli jednak decydujesz się (nawet okazjonalnie) na przyjmowanie tych środków (również alkoholu) - staraj się robić to w towarzystwie osoby trzeźwej. Twoje reakcje nie muszą być takie, jakich oczekiwałeś.
Jeśli widzisz, że Ty lub ktoś inny nietypowo reaguje na narkotyk, nie wahaj się zawiadomić pogotowia - możesz komuś lub sobie uratować życie.
Nie przyjmuj środków, których pochodzenia i działania nie jesteś pewien.
Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia HIV i innymi wirusami (np. żółtaczką B i C), przyjmując narkotyki drogą dożylną pamiętaj żeby:
Zawsze używaj tylko swoich strzykawek i igieł (najlepiej jednorazowych), i nigdy ich nikomu nie pożyczaj. Zużyty sprzęt możesz wymienić w niektórych poradniach i punktach MONAR-u.
Zapytaj fachowców (lekarzy lub kogoś z instytucji zajmujących się problemem narkotyków), w jakie miejsca na ciele i w które żyły najbezpieczniej się wkłuwać. Pamiętaj, żeby jedną żyłę zostawić dla lekarza - jeśli zachorujesz, będzie mógł bezpiecznie się w nią wkłuć i podać lek lub pobrać krew do badań.
Uważaj gdzie kładziesz strzykawkę i igłę przed wkłuciem ze względu na obecność wirusów i drobnoustrojów chorobotwórczych (korzystaj np. z chusteczek higienicznych, czystych gazet).
Jeśli rozpuszczasz narkotyk w płynie, stosuj sól fizjologiczną lub przegotowaną wodę (nigdy wodę destylowaną!). Przed pobraniem roztworu do strzykawki, przefiltruj go np. przez kulkę z filtra papierosowego .
Zawsze podczas iniekcji stosuj opaskę lub gumkę uciskową powyżej miejsca wkłuwania, zawiązując ją tak, by nie mieć kłopotu z rozwiązaniem (długotrwały ucisk może prowadzić do komplikacji, np. uszkodzenia żył).
Dobrze, gdy przy Tobie jest ktoś trzeźwy, kto pomoże Ci w razie jakichkolwiek komplikacji (np. zapaści).
Przed i po iniekcji przemyj miejsce wkłucia alkoholem.
Sprzęt po użyciu zabezpiecz, by nie narażać innych, np. dzieci, na przypadkowy kontakt z narkotykiem lub Twoją krwią. Najlepiej spróbuj schować igłę w nasadkę lub włóż ją między tłoczek a strzykawkę.
Przyjmowanie sterydów niesie ze sobą takie same ryzyko zakażenia HIV jak inne iniekcje.
STYL ŻYCIA SEKSUALNEGO A HIV
HIV - ludzki wirus upośledzenia odporności - może dostać się do Twojego krwioobiegu poprzez kontakt naszej uszkodzonej skóry, błon śluzowych (pochwa, ujście cewki moczowej na członku, odbyt, oczy, nos, jama ustna) z zakażoną krwią, spermą, wydzieliną z pochwy, oraz z każdym innym płynem z widoczną domieszką krwi.
Od tego momentu możesz przekazać zakażenie innym osobom poprzez: kontakty seksualne, przyjmowanie narkotyków drogą dożylną przy użyciu wspólnych strzykawek i igieł, używanie wspólnych przyrządów higieny, na których może pojawić się krew (maszynki do golenia, szczoteczki do zębów).
W życiu codziennym przy zachowaniu podstawowych zasad higieny osoby zakażone nie zagrożenia dla nikogo.
HIV nie można zakazić się w taki sam sposób jak przeziębieniem i grypą. Wirus przez wiele lat może dokonywać uszkodzeń układu odpornościowego, zanim osoba zakażona zacznie chorować. Osoba żyjąca z HIV może mieć dobre samopoczucie i nie wiedzieć o tym, że jest zakażona. Jedynym sposobem stwierdzenia lub wykluczenia zakażenia HIV jest wykonanie testu. Informacja o dodatnim wyniku testu jest przeznaczona tylko dla Ciebie, z jedynym wyjątkiem: masz obowiązek uprzedzić o zakażeniu każdego partnera seksualnego. Nie możesz być również dawcą krwi, narządów i nasienia. Poza tymi wyjątkami od Ciebie zależy czy i z kim podzielisz się tą informacją. Jednak ważne jest, abyś mógł z kimś o tym porozmawiać (np. z przyjaciółmi). Rozmowa z lekarzem pozwoli Ci np. na skorzystanie z opieki medycznej i stały kontakt z osobą, która może odpowiedzieć Ci na pojawiające się pytania i wątpliwości. Możesz skorzystać też ze wsparcia stowarzyszeń i telefonu zaufania.
Nikt nie ma prawa wykonać Ci testu bez Twojej zgody.
Nikt też nie może odmówić Ci pomocy medycznej czy wyrzucić Cię z pracy z powodu HIV.
Możesz czuć się zupełnie bezpiecznie jeśli jesteś wstrzemięźliwy seksualnie (nie podejmujesz kontaktów seksualnych) i nie przyjmujesz narkotyków drogą dożylną.
Równie bezpieczny jesteś, jeżeli prowadzisz życie seksualne, ale:
- masz stałego partnera i jesteście sobie wzajemnie wierni,
- nie przyjmujecie i nie przyjmowaliście dożylnie narkotyków,
- wyniki testów (negatywne, wykonane w odpowiednim czasie od ostatnie sytuacji ryzykownej) wykluczyły zakażenie HIV u Ciebie i Twojego partnera,
Bezpieczeństwo gwarantuje Wam również sytuacja, gdy żadne z Was nie miało wcześniej kontaktów seksualnych, nie przyjmowaliście i nie przyjmujecie narkotyków drogą dożylną.
Wolno Wam wtedy wszystko w seksie, na co obydwoje się zgadzacie, a jedyną granicą jest Wasza fantazja
Pamiętaj,
że każda zmiana partnera niesie ze sobą ryzyko zakażenia - im większa liczba partnerów, tym to
ryzyko staje się coraz większe. Jeżeli zmieniasz partnerów, stosuj bezpieczniejsze techniki, zawsze
używaj prezerwatyw i innych zabezpieczeń (ale pamiętaj, że nie dają one nigdy 100 % gwarancji
bezpieczeństwa).
